APAGE

ANIOŁ GUMOWY BEZ GŁOWY

Podniesiony 22 marca 2012, Dąbrowa Górnicza, Gołonóg, Aleja Piłsudskiego, pod magloprasownią.

na imię mi szatan

zawsze byłem szatynem

dokąd pamiętam

do zawsze

dokąd mi na budowie

głowy nie urwała

paleta chmur

(zwykłe kumulusy

od buddy bez faktury)

dźwigana przez dźwig

kierownikiem budowy był bóg

oczywiście

za sterami dźwigu siedział bóg

a jakże

zawsze byliśmy sobie równi

(wino kobitki bójki i śpiew)

odkąd pamiętam

zawsze byliśmy sobie różni

(jabłka i drzewa gady i grzech)  

dokąd pamiętam

wieczór wcześniej

urwał mi się film

rano

założyliśmy kaski 

poszliśmy do roboty

wznosić jeszcze wyższe niebo

i tyle mnie widziano

MALOWANY

ZMARTWIONY PTAK

Zdjęty, nie podniesiony, 2 kwietnia 2012, Dąbrowa Górnicza, Gołonóg, przy torowisku w połowie drogi między dworcem Dąbrowa Górnicza Gołonóg a dworcem Dąbrowa Górnicza Pogoria.

ktoś go od błękitu odkleił

zdrapał

skrzydeł mu odjął

odtargał

obudził ze snu o potędze

pozbawił górnolotności

cumę na dziób zarzucił

pociągnął

kolory gnuśnieją

ładnawa ta śmierć

dziobata

powiedziałem jej

że spoko

że w razie czego

że jakby co

niech wpada kiedy chce

w lodówce zawsze coś się znajdzie

IKON

ZDJĘCIE

Podniesione 28 lutego 2012, nie przeze mnie, otrzymane po spacerowym z psem podniesieniu, Dąbrowa Górnicza, Stara Pogoria, osiedle, w stercie rzeczy po zmarłym lokatorze mieszkania, bez spadkobierców.

pan światłoczuły

naświetlony

prześwietlony

negatyw w pozytyw

wywołany

utrwalony

wycięty

wklejony

(analogowo bez Ctrl)

skradziona dusza

na dowód

życia

plus pesel

równa się co?

ANDŻEJKI

MAŁA KAWKA, BRELOK

Podniesiona 17 października 2011, Sosnowiec, Niwka, przystanek tramwajowy nieopodal kościoła p.w. Św. Jana Chrzciciela.

powróżę z fusów sobie

światu

podróżę

wyrzucę brukowe horoskopy

przestanę wierzyć

a ile kaw wypić trzeba?

bo ile nocy nie przespać?

i jakie tętno być winno?

czy serducho będzie się tarabanić?

a może tak z wnętrzności zwierząt

sobie

innym

żeby wiedzieć

przewidzieć

zapobiec

ostrzec

no cóż...

weź psa

biorę

brzuch przetnij

wielką czerwoną zrób krechę

przecinam

krechę robię

kurwa!

krew

ile krwi!

krzyk

krzyku ile!

bólśmierć

ile śmiercibólu!

będę miał nadciśnienie

ĆWIERĆBUT

ZBUTA METKA

Podniesiona 13 lutego 2012, Dąbrowa Górnicza, Gołonóg, pod marketem Intermarche.

podchodzi cię

cichaczem

osacza

przodem przepuszcza

twoim śladem dąży

biegiem po klawiaturze

miłe słówka śle

prezenty

błyskotami drąży

spójrz jak kandyduje

do twej ręki

nogi

przystopował cię

ciasno wokół krąży

wyjdziesz?

no za niego

jeśli tak

wiedz że numer jego buta

to czterdzieści

i jeszcze cztery

i połowa

i liczę od nowa

SZCZENA

TAKIE DZIWNE COŚ

Podniesione 27 lutego 2012, Katowice, Centrum, w okolicy Wydziału Prawa Uniwersytetu Śląskiego, na chodnika poboczu sobie leżało, w mokrej ziemi.

nie uśmiechał się

nie powiedział dzień dobry

zamówił sztuczną szczękę koloru niebieskiego

zapłacił z góry

zrobiłem sztuczną szczękę koloru niebieskiego

przyszedł o czasie

nie przyniósł uśmiechu

odebrał

wziął w dłonie

dotknął każdego zęba

powąchał

zmierzył

jak ulał

zazgrzytał za sznurem ust

i wreszcie

wreszcie nie wytrzymał

wybuchnął śmiechem

zarechotał

błysnął uzębieniem niebieskim

zobaczyłem błękit jasnego nieba latem

bez jednej chmurki

ujrzałem chłopca w turkusowym sweterku

zapinanym na duże drewniane guzy

zakręcił korbą kataryny

wyfrunęła gibka kubańska melodia

aż po sufit

zamknął usto

spojrzałem w topiel jego niebieskich oczu

widziałeś pan?

zapytał

widziałeś pan

błękit jasnego nieba latem?

bez jednej chmurki?

chłopca w turkusowym sweterku

zapinanym na drewniane guzy?

to mama

lubiła mnie w nim

lubiła kubańskie cygara

i ich siwoniebieski dym

zgubiłem to gdzieś

nie mogłem znaleźć

ale już mam

kłaniam się panu

ROZSTĘP

BLACHY KAWAŁ SPĘKANEJ

Podniesiona 17 czerwca 2011, Dąbrowa Górnicza, Stara Pogoria, las, przy torowisku.

nie bo ma rozstępy

niebo ma cellulit

i zmarszczki

jest już w końcu stare

jak świat

dziurawe

pęka z trzaskiem

pęknięcie przelewa się

białym światłem flesza

błyszczy

rysa znika

cisza na chwilę

duje wiatr

jęczy

zawodzi mnie na bezdroża

znikąd pomocy

rzygnięcie

poziomy grubokroplisty deszcz

dostaję cios w twarz

mokrym ptakiem

zamykam go w dłoniach

niosę

tyka jeszcze

jeśli mnie nie rypnie pęknięcie

jak już wrócę do domu

wstawię go do klatki schodowej

pusta czeka